programowanie niskopoziomowe

Programowanie niskopoziomowe i wysokopoziomowe.
Program komputerowy to lista instrukcji, które umożliwiają komputerowi wykonanie określonego zadania.
Programy komputerowe mogą być napisane w językach wysokiego i niskiego poziomu, w zależności od zadania i używanego sprzętu.
Kiedy myślimy o programistach, prawdopodobnie myślimy o ludziach, którzy piszą w językach wysokiego poziomu.

Języki wysokiego poziomu

Języki wysokiego poziomu są napisane w formie zbliżonej do naszego ludzkiego języka, umożliwiając programistom skupienie się tylko na rozwiązywanym problemie.
Nie jest wymagana żadna szczególna wiedza na temat sprzętu, ponieważ języki wysokiego poziomu tworzą programy przenośne i niezwiązane z konkretnym komputerem lub mikrochipem.
Te przyjazne dla programistów języki są nazywane „wysokim poziomem”, ponieważ są dalekie od instrukcji maszynowych rozumianych przez komputer.
Przykłady obejmują: C ++, Java, Pascal, Python, Visual Basic.

Zalety

Łatwiejsze do zmodyfikowania, ponieważ używa się instrukcji w języku angielskim
Łatwiejsze / szybsze pisanie kodu, ponieważ używa on instrukcji w języku angielskim
Łatwiejsze debugowanie podczas programowania dzięki oświadczeniom podobnym do angielskiego
Przenośny kod – nie został zaprojektowany do pracy tylko na jednym typie urządzenia

Języki niskiego poziomu

Języki niskiego poziomu są używane do pisania programów związanych z określoną architekturą i sprzętem określonego typu komputera.
Są bliżej rodzimego języka komputera (binarnego), co utrudnia programistom zrozumienie.

Niski poziom odnosi się do:
Złożoności języka
Kodu maszynowego
Niewielu programistów pisze programy w języku asemblerowym niskiego poziomu, ale wciąż jest to używane do tworzenia kodu dla specjalistycznego sprzętu, takiego jak sterowniki urządzeń.
Łatwo można go odróżnić od języka wysokiego poziomu, ponieważ zawiera kilka rozpoznawalnych ludzkich słów, ale mnóstwo mnemonicznego kodu.

programowanie niskopoziomowe umysłu

Zalety
Może korzystać ze specjalnego sprzętu lub specjalnych instrukcji zależnych od komputera (np. Na konkretnym chipie)
Przetłumaczony program wymaga mniej pamięci
Napisany kod, który można wykonać szybciej
Pełna kontrola nad kodem
Może pracować bezpośrednio w lokalizacjach pamięci
Kod maszynowy
Programiści rzadko piszą w kodzie maszynowym (binarnym), ponieważ jest to trudne do zrozumienia.

Zastosowania i dodatkowe informacje
Języki niskopoziomowe są użyteczne, ponieważ zapisane w nich instrukcje mogą być tworzone tak, aby działały bardzo szybko i przy minimalnym zużyciu pamięci. Są one jednak uważane za trudniejsze do wykorzystania, ponieważ wymagają głębszej znajomości języka maszynowego.

Czy język C lub C ++ jest językiem niskiego poziomu?

Języki programowania C i C ++ są uznawane za języki „niższego poziomu” lub „średniego poziomu”. Zapewniają minimalną ilość abstrakcji przy jak najmniejszym koszcie dla wydajności. Te abstrakcje, takie jak klasy, funkcje lambda i makra, umożliwiają programistom korzystanie ze złożonej funkcjonalności bez pisania zbyt skomplikowanego kodu, który byłby wymagany przy kodzie maszynowym. Z tego powodu C i C ++ są uważane za języki niższego poziomu, w których abstrakcje są niezbędne, aby kod był dobrze czytelny i możliwy do utrzymania, ale gdzie maksymalna wydajność jest najważniejsza.

Czym są języki niskiego poziomu?

programowanie w c++

Języki niskiego poziomu to takie które są bardzo zbliżone do języka maszynowego. Są one również znane jako języki zgromadzeń. Najbliższe języki po języku Assembly to C i C ++. Niektórzy ludzie nawet nazywają C i C ++ jako języki niskiego poziomu. Kod maszynowy jest znany jako niski poziom, ponieważ w przeciwieństwie do języków programowania wysokiego poziomu nie potrzebuje niczego innego, jak kompilatory czy coś takiego. Działa bezpośrednio na procesorze i są one bardzo specyficzne dla architektury.

Języki niskopoziomowe są bardziej odpowiednie do opracowywania nowych systemów operacyjnych lub pisania kodów oprogramowania układowego mikro kontrolerów. Mogą zrobić wszystko przy odrobinie ciężkiej pracy (w rzeczywistości dużo cięższej od programowania wysokopoziomowego aby pomóc w czymś konkretnym), ale oczywiście nie będziesz chciał napisać w języku niskopoziomowym jakiejś mało ważnej aplikacji. Podobnie jest w przypadku C (w rzeczywistości nazywa się Cee). Na początku C jest bardzo obszernym językiem. Umożliwia rejestrację bezpośrednio i zapewnia natychmiastowy dostęp do różnych lokalizacji pamięci.
Ale jednocześnie ma wiele konstrukcji, które pozwalają sprzętowi załadować abstrakcję. Mówiąc szczerze, C i C ++ reprezentują różnorodnie języki, ponieważ większość języków od nich pobiera biblioteki. W praktyce zarówno C jak i C ++ są niskiego poziomu, jak już wcześniej powiedziałem, ponieważ pisanie aplikacji jest dość trudne.

[Głosów:0    Średnia:0/5]

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here